Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Halina SkibniewskaRoman Tadeusz CzajkowskiJacek Kajetan CydzikJan Krzysztof CichyBarbara PłatkowskaJanusz GaworMarian MajkowskiJerzy SzeptyckiKrystyna KlementHanna Graf-ChylińskaBolesław SzmidtBohdan Petroniusz SamulskiKazimierz KatarzyńskiWładysław Konrad ŚmigielskiEwa TotwenAndrzej DrzewieckiAleksander PaperzBohdan MackiewiczZbigniew KobierskiZofia Aleksandra Garlińska-HansenAdolf Grzegorz CiborowskiZygmunt RadzikowskiAleksander DominkoAnna HrabalLeopold Witold TaraszkiewiczTadeusz KozaczewskiKonstanty KokozowAndrzej KoczewskiZbigniew Janusz JuzalaElżbieta Sus-PawlikLeon Dietz d'ArmaAnna Chojecka-GoetzWanda BieńkuńskaKrystyna Wojdyłło-ZwierzchowskaHieronim CichyTomasz PelcJerzy RomańskiBogdan CelichowskiZbigniew KatołaBenedykt WojtkowskiAleksander Damazy RanieckiWojciech StudentTadeusz GiżyckiEdmund KarnaszewskiMedard Stadnicki
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Bruno Wandtke
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

arch. Bruno Wandtke

* 22.04.1936, Sopot

† 21.12.2010, Sopot

Bruno Wandtke - architekt, urbanista.
Członek SARP O. Wybrzeże (od 1964).
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej (1962).

Projektant w Wojewódzkiej Pracowni Urbanistycznej PWRN w Gdańsku.

Autor m.in.:
- plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Tolkmicko - współautorzy: Józef Nieroda, Wiesław Gruszkowski - Nagroda III stopnia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (1969).

Konkursy m.in.:
- na projekt koncepcyjny wzorcowego nadmorskiego zespołu wypoczynkowo-turystycznego (1967) - I nagroda.

Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Sopocie (29.12.2010).

 

WSPOMNIENIE

Z rodziny o korzeniach kaszubskich, przyszedł na świat w Sopocie 22 kwietnia 1936 roku jako syn Franciszka Wandtke i Agnieszki z domu Patoka. Jako mieszkaniec kurortu, urodzony w nim przed II wojną światową, został wyposażony w charakterystyczną wtedy tzw. „książeczkę obywatela Sopotu” z wkładem pieniężnym w guldenach złożonym w Dresdner Bank A.G.
Można powiedzieć, że mały Bruno w pewnym sensie przyszedł na świat i pierwsze lata życia spędził „w kruchcie” - rodzina mieszkała bowiem przed wojną przy ówczesnej ulicy Roonstrasse (obecnie Dąbrowskiego), dokładnie naprzeciwko ówczesnej żydowskiej synagogi reformowanej. Mało tego - oboje rodzice Brunona pracowali w synagodze: ojciec Franciszek jako dozorca i wartownik, zaś matka Agnieszka sprzątała dom boży i pomagała kobietom kąpiącym się w mykwie (rytualnej łaźni żydowskiej). Oboje rodzice i mały Bruno byli świadkami pożaru synagogi, która została spalona przez hitlerowców w listopadzie 1938 r.
Powojenne losy rodziny Bruna, która II wojnę przeżyła w kurorcie, omal nie zaprowadziły go do Niemiec. „Niepolsko” brzmiące nazwisko i mieszkanie, na które miał ochotę jakiś milicjant, miały ich skazać na przymusową emigrację. Ocaliło ich autentyczne kaszubskie pochodzenie, którego nie udało się „pomylić” z niemieckim. W dorosłym życiu architekt mieszkał przy ul. Malczewskiego 11 A.
W roku 1962 Bruno Wandtke obronił pracę dyplomową na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej, jej treść poświęcając ukochanemu Sopotowi: „Ukształtowanie funkcjonalne i krajobrazowe Sopotu z rewaloryzacją centrum Miasta i aktywizacją osi kompozycyjnej Opera Leśna - molo”. Uzyskał tytuł architekta-urbanisty w zakresie przestrzennego kształtowania zieleni i krajobrazu.
Podjął pracę w Wojewódzkiej Pracowni Urbanistycznej w Gdańsku jako specjalista od zagospodarowania turystycznego rejonów przylegających do Gdańska. Opracowywał plany zagospodarowania turystycznego m.in. dla jezior Raduńskich i Wdzydzkich, Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Pracował też za granicą: w Wietnamie (1975-78) i Algierii (1984). Był laureatem wielu pierwszych nagród w dziedzinie architektury m. in. na koncepcję ośrodka wypoczynkowego w Karwii (1967), ukształtowanie przestrzenno-plastyczne terenów Kamiennej Góry w Gdyni (1968), za architektoniczne i plastyczne ukształtowanie głowicy mola w Sopocie (1994), na ukształtowanie Placu Kaszubskiego z pomnikiem Antoniego Abrahama w Gdyni (1996).
Sopocianie znają dobrze dzieła jego autorstwa: popularny Bar „Przystań” i stojącą przy nim kapliczkę rybaków „O szczęśliwy powrót” oraz fontannę Jasia Rybaka (współautor rzeźbiarz Stanisław Szwechowicz), która w zamyśle ówczesnych włodarzy miasta miała stać się symbolem kurortu podobnie jak symbolem Gdańska stała się fontanna Neptuna.
Sopocianie zapamiętają też Brunona Wandtke jako kolekcjonera sopockich pamiątek, autora wystawy w Dworku Sierakowskich „Dawny piękny Sopot na starych pocztówkach” oraz współautora książki „Ilustrowana przechadzka po dawnym Sopocie krótkim rysem dziejów Światowego Kąpieliska nad Bałtykiem poprzedzona i urządzona nakładem Oficyny Pomorskiej w Gdańsku Roku Pańskiego 2002” - napisanej wspólnie z Markiem Sperskim. Bruno Wandtke walczył też o zabytki sopockiej architektury m. in. nie chciał dopuścić do zburzenia tzw. Karlikowskiego Młyna przy ul. 3 maja, który został zastąpiony osiedlem mieszkaniowym Invest Komfortu.
To także Bruno Wandtke był pomysłodawcą tunelu samochodowego pod ulicą Grunwaldzką, przywrócenia tzw. Świątyni Dobrego Burmistrza w Parku Północnym czy drewnianej konstrukcji „zabetonowanego” w latach PRL budynku głównego Sopockiego Klubu Tenisowego przy ul. Ceynowy (to jeszcze przed nami...). Muzeum Sopotu ma dzięki Panu Brunowi w swoich zbiorach m. in. katalog kolekcji Friedricha Basnera - który w okresie międzywojennym gromadził dzieła sztuki w swojej willi przy obecnej ulicy Chrobrego 48.

Olga Krzyżyńska

 

 

Galeria:

Bar Przystań w SopocieKapliczka  - O szczęśliwy powrót - SopotFontanna Jasia Rybaka w Sopocie

Źródła:

Udostępnij na:
Biogram dodano: 03.12.2011 | Aktualizacja: 21.12.2017, 00:08:09 | Wyświetleń od 01.01.2018 r.: 767