Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Wojciech NiewiarowskiCzesław Antoni KorgulBarbara Matynia-ŁyżwińskaMaciej GintowtMichał ŁukasiewiczHenryk MarcinkowskiAdam NaszarkowskiMarcin Jan OborskiJan KasińskiAdam Jan JareckiRyszard Krzysztof TomasikJózef AndruszkoTadeusz DzięgielewskiJacek MayZdzisław SkulskiKazimierz WejchertTadeusz Bohdan ZielińskiMieczysław KuzmaJan BajdaJerzy ObremskiJózef ChmielMichał WędziagolskiWładysław CzarneckiLeopold Witold TaraszkiewiczFranciszek KocimskiJanusz SzablowskiZbigniew Antoni WzorekTadeusz ŁagiewskiAndrzej Dariusz KoczewskiZbigniew Janusz JuzalaMarcella PruskaJan DąbrowskiJerzy KałahurskiWitold GąsiorowskiPiotr StępieńKazimierz TołłoczkoStanisław FiszerJerzy GelbardWiktor Franciszek Krzakowski-JastrzębiecJuliusz KolarzowskiWaldemar GrendaBogusław JaskułowskiWanda Barbara KononowiczZbigniew Piotr Aleksander Paweł PinińskiStanisław Mękicki
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Bruno Wandtke
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

arch. Bruno Wandtke

* 22.04.1936, Sopot

† 21.12.2010, Sopot

Bruno Wandtke - architekt, urbanista.
Członek SARP O. Wybrzeże (od 1964).
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej (1962).

Projektant w Wojewódzkiej Pracowni Urbanistycznej PWRN w Gdańsku.

Autor m.in.:
- plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Tolkmicko - współautorzy: Józef Nieroda, Wiesław Gruszkowski - Nagroda III stopnia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (1969).

Konkursy m.in.:
- na projekt koncepcyjny wzorcowego nadmorskiego zespołu wypoczynkowo-turystycznego (1967) - I nagroda.

Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Sopocie (29.12.2010).

 

WSPOMNIENIE

Z rodziny o korzeniach kaszubskich, przyszedł na świat w Sopocie 22 kwietnia 1936 roku jako syn Franciszka Wandtke i Agnieszki z domu Patoka. Jako mieszkaniec kurortu, urodzony w nim przed II wojną światową, został wyposażony w charakterystyczną wtedy tzw. „książeczkę obywatela Sopotu” z wkładem pieniężnym w guldenach złożonym w Dresdner Bank A.G.
Można powiedzieć, że mały Bruno w pewnym sensie przyszedł na świat i pierwsze lata życia spędził „w kruchcie” - rodzina mieszkała bowiem przed wojną przy ówczesnej ulicy Roonstrasse (obecnie Dąbrowskiego), dokładnie naprzeciwko ówczesnej żydowskiej synagogi reformowanej. Mało tego - oboje rodzice Brunona pracowali w synagodze: ojciec Franciszek jako dozorca i wartownik, zaś matka Agnieszka sprzątała dom boży i pomagała kobietom kąpiącym się w mykwie (rytualnej łaźni żydowskiej). Oboje rodzice i mały Bruno byli świadkami pożaru synagogi, która została spalona przez hitlerowców w listopadzie 1938 r.
Powojenne losy rodziny Bruna, która II wojnę przeżyła w kurorcie, omal nie zaprowadziły go do Niemiec. „Niepolsko” brzmiące nazwisko i mieszkanie, na które miał ochotę jakiś milicjant, miały ich skazać na przymusową emigrację. Ocaliło ich autentyczne kaszubskie pochodzenie, którego nie udało się „pomylić” z niemieckim. W dorosłym życiu architekt mieszkał przy ul. Malczewskiego 11 A.
W roku 1962 Bruno Wandtke obronił pracę dyplomową na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej, jej treść poświęcając ukochanemu Sopotowi: „Ukształtowanie funkcjonalne i krajobrazowe Sopotu z rewaloryzacją centrum Miasta i aktywizacją osi kompozycyjnej Opera Leśna - molo”. Uzyskał tytuł architekta-urbanisty w zakresie przestrzennego kształtowania zieleni i krajobrazu.
Podjął pracę w Wojewódzkiej Pracowni Urbanistycznej w Gdańsku jako specjalista od zagospodarowania turystycznego rejonów przylegających do Gdańska. Opracowywał plany zagospodarowania turystycznego m.in. dla jezior Raduńskich i Wdzydzkich, Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Pracował też za granicą: w Wietnamie (1975-78) i Algierii (1984). Był laureatem wielu pierwszych nagród w dziedzinie architektury m. in. na koncepcję ośrodka wypoczynkowego w Karwii (1967), ukształtowanie przestrzenno-plastyczne terenów Kamiennej Góry w Gdyni (1968), za architektoniczne i plastyczne ukształtowanie głowicy mola w Sopocie (1994), na ukształtowanie Placu Kaszubskiego z pomnikiem Antoniego Abrahama w Gdyni (1996).
Sopocianie znają dobrze dzieła jego autorstwa: popularny Bar „Przystań” i stojącą przy nim kapliczkę rybaków „O szczęśliwy powrót” oraz fontannę Jasia Rybaka (współautor rzeźbiarz Stanisław Szwechowicz), która w zamyśle ówczesnych włodarzy miasta miała stać się symbolem kurortu podobnie jak symbolem Gdańska stała się fontanna Neptuna.
Sopocianie zapamiętają też Brunona Wandtke jako kolekcjonera sopockich pamiątek, autora wystawy w Dworku Sierakowskich „Dawny piękny Sopot na starych pocztówkach” oraz współautora książki „Ilustrowana przechadzka po dawnym Sopocie krótkim rysem dziejów Światowego Kąpieliska nad Bałtykiem poprzedzona i urządzona nakładem Oficyny Pomorskiej w Gdańsku Roku Pańskiego 2002” - napisanej wspólnie z Markiem Sperskim. Bruno Wandtke walczył też o zabytki sopockiej architektury m. in. nie chciał dopuścić do zburzenia tzw. Karlikowskiego Młyna przy ul. 3 maja, który został zastąpiony osiedlem mieszkaniowym Invest Komfortu.
To także Bruno Wandtke był pomysłodawcą tunelu samochodowego pod ulicą Grunwaldzką, przywrócenia tzw. Świątyni Dobrego Burmistrza w Parku Północnym czy drewnianej konstrukcji „zabetonowanego” w latach PRL budynku głównego Sopockiego Klubu Tenisowego przy ul. Ceynowy (to jeszcze przed nami...). Muzeum Sopotu ma dzięki Panu Brunowi w swoich zbiorach m. in. katalog kolekcji Friedricha Basnera - który w okresie międzywojennym gromadził dzieła sztuki w swojej willi przy obecnej ulicy Chrobrego 48.

Olga Krzyżyńska

 

 

Galeria:

Bar Przystań w SopocieKapliczka  - O szczęśliwy powrót - SopotFontanna Jasia Rybaka w Sopocie

Źródła:

Udostępnij na:
Biogram dodano: 03.12.2011 | Aktualizacja: 21.12.2019, 00:23:29 | Wyświetleń od 01.01.2018 r.: 1815