Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Janusz KirszakAndrzej Maria RzymkowskiPiotr KucielAndrzej KorzeniowskiMieczysław WróbelTadeusz EspenszitJeremi Lucjusz ŻurawieckiHenryk ToczydłowskiJan OsmańskiWojciech MarcinkowskiJan KasińskiRafał JaśkowiecBronisław MajdaTadeusz Marian JanowskiJerzy KołodziejskiRyszard PawlikowZofia LudwikowskaJanusz KazubińskiHalina Zofia UrbanowskaMaria Małgorzata Handzelewicz-WacławekKazimierz KatarzyńskiAlfred GolnikKrystyna Postawka-BarskaZygmunt SkibniewskiZygmunt Radziewicz-WinnickiRomuald RaksimowiczStanisław BieńkuńskiBogumił RogalskiEdward MazikTomasz Piotr TaczewskiPiotr ŻwikiewiczJerzy WitekTadeusz BrzozaCzesław WajdzikBogna Jakuszko-KlimczewskaStanisław MurczyńskiTadeusz RudnickiJan CieślińskiAndrzej GlazerJacek JanczewskiAlfons GravierKonrad PławińskiAnna Krygowska-GałaAndrzej Adam FabierkiewiczAndrzej Józef Basista
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Henryk Dąbrowski
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

prof. dr hab. inż. arch. Henryk Dąbrowski

* 15.02.1927, Pieńki Kapturskie (ob. w granicach Radomia)

† 05.12.2006, Warszawa

Henryk Dąbrowski - architekt, malarz, grafik, wykładowca akademicki.
Członek SARP O. Warszawa.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1953).

Wieloletni kierownik Zakładu Rysunku, Malarstwa i Rzeźby na Politechnice Warszawskiej, współtwórca Warszawskiej Szkoły Rysunku. Organizator plenerów malarskich odbywających się m.in. w Tykocinie, Białowieży i Supraślu.

Autor m.in.:
- pawilony na Targach Poznańskich;
- polski pawilon na światowej wystawie w Brukseli - współautor Jan Szymański;
- budynek wielorodzinny, ul. Karowa 18a, Warszawa (1978) - współautorzy: Piotr Sembrat, Jerzy Kuźmienko, Janusz Nowak i Adam Snopek;
- studia, badania architektoniczne, projekty koncepcyjne i realizacyjne kamienic i spichrzów w Kazimierzu Dolnym współautor Regina Dąbrowska.

Konkursy m.in.:
- na projekt typowych kin miejskich wolnostojących - kina duże (1957) - II nagroda;
- na projekt zabudowy terenu na wschodniej stronie ul. Marszałkowskiej na odcinku Pl. Centralnego "Ściana Wschodnia" w Warszawie (1958) - wyróżnienie I stopnia (współpraca);
- na koncepcyjny projekt zagospodarowania przestrzennego centrum Pragi (1958) - współautorzy: Stanisław Tobolczyk, Kazimierz Zieliński - wyróżnienie II stopnia równorzędne;
- na projekt kościoła parafialnego w Nowych Tychach (1958) - współautorzy: Lech Kłosiewicz, Marian Węglarz, art. rzeźb. Kazimierz Zieliński - II wyróżnienie;
- na projekt koncepcyjny zagospodarowania przestrzennego terenów części zachodniej Osi Saskiej w Warszawie (1961) - III nagroda;
- na projekt SGGW na Ursynowie w Warszawie (1963) - III nagroda (współpraca);
- na projekt architektoniczny zapory wodnej na rzece Dunajcu w Niedzicy (1966) - współpraca; autorzy: Wiesław Dzik, Jerzy Łaniewski-Wołłk, Marian Grześ, Stanisław Puławski, Stefan Strzemiecki, Andrzej Wojciechowski - wyróżnienie II stopnia równorzędne;
- na opracowanie koncepcji urbanistyczno-architektonicznej śródmieścia północnej dzielnicy mieszkaniowej "Henryków" w Warszawie (1987) - wyróżnienie III stopnia;
- na projekt centrum Pragi (2000) - wyróżnienie II stopnia.

Autor medalu Politechniki Warszawskiej oraz dyplomów doktoratów honoris causa Politechniki Warszawskiej (1956-2000).

Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

 

Wspomnienie

Żegnamy profesora, kolegę, wychowawcę.
Żegnamy nauczyciela wielu pokoleń architektów, nauczyciela nas wszystkich.
Żegnamy Mistrza rysunku – mistrza i nauczyciela SZKOŁY RYSUNKU Wydziału Architektury, mistrza szkoły rysunku - będącego elementem warsztatu każdego architekta.
Żegnamy artystę - wrażliwego twórcę i sumiennego nauczyciela.
Profesor Henryk Dąbrowski całe dorosłe życie dzielił pomiędzy własną twórczość artystyczną i nauczanie. Uczył i równocześnie wychowywał. Budził w nas wrażliwość na piękno, ład, porządek, na szacunek dla dokonań innych. Uczył jak należy - słowem i czynem. Przekazywał nam wiedzę i doświadczenie - ale też uczył nas dając przykład własną twórczością.
Od lat, zamiast odpoczywać – dalej robił to, co uważał za swoje powołanie. Do końca długiego życia zajmował się młodzieżą. Uczył, prowadził zajęcia, jeździł z dzieciakami na plenery. Przychodził na wszystkie posiedzenia Rady Wydziału, na których zabierał głos rzadko, ale zawsze w sprawach istotnych i zawsze celnie.
Uczestniczył w czynnym, twórczym życiu do ostatnich chwil. Wernisaż ostatniej wystawy, w której uczestniczył – odbył się kilka dni temu – kilka godzin przed Jego odejściem.

ŻEGNAMY HENIA DĄBROWSKIEGO

Tylko nieliczni profesorowie zasłużyli sobie na zaszczyt mówienia o Nich w tak ciepłym, ale pełnym szacunku tonie. Bo tylko nieliczni profesorowie potrafią być tak charyzmatyczni i równocześnie tak bezpośredni.
Każdy z nas jest dziś pełen wspomnień o Heniu Dąbrowskim, każdy ma wspomnienia nieco inne, bo osobiste. Każdy z nas pewnie inaczej Henia odbierał, inaczej Go wspomina. Ale wszyscy wspominamy Go ciepło. Nawet, gdy wspominamy Go, kiedy się złościł, kiedy nas łajał i czasem nam dokuczał. Bo przecież zawsze robił to z dobrego serca.
Dziękujemy Ci Heniu za wszystko. Za mądrość, za naukę, za przyjaźń.

BÓG ZAPŁAĆ!

Maciej Kysiak

 

 

Galeria:

Budynek wielorodzinny przy ul. Karowej w Warszawie; fot.: Jarosław Budyta, http://nowogrodzkie.fotokresy.pl/956171,foto.html?o=b130545&p=1 (dostęp 13.04.2017)(fot.: Leszek Kosmalski)

Źródła:

Udostępnij na:
Biogram dodano: 28.01.2012 | Aktualizacja: 05.12.2017, 00:48:05 | Wyświetleń od 01.01.2018 r.: 378