Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Jan PrzewłockiBronisław Benedykt SekulaBarbara Matynia-ŁyżwińskaJadwiga GrębeckaMarcin GodzińskiZbigniew Rudolf LombarskiMarian WeigtMarek WodniczakJerzy BeutlichMichał ŁukowskiAdam Leonard GustawJanusz KaczorowskiJerzy SuchanowBarbara Orzeszek-GajewskaZofia Aleksandra Garlińska-HansenHelena LierschPiotr BiegańskiJerzy RyzenkoAntoni NowotarskiJózef GałęzowskiCzesław FrąkWładysław RaubiszkoZbigniew Roman DmochowskiLeszek KarczewskiJadwiga Piłsudska-JaraczewskaKazimierz NormantLeon Marek SuzinZbigniew GądekWalerian Wacław KortylewskiAndrzej CzumerJanusz KorbelAlfons Edwin PinnoMarek GruntkeRajmund MałyszkoStanisław ChrabelskiMaciej Tadeusz ChrzanowskiStanisław Marek CiechanowskiAndrzej ŁuczkowskiWanda RzepeckaZdzisław MieczkowskiMarian Bernard WimmerMarek KrystekTadeusz TołwińskiMiłosz LipińskiZygmunt Knothe
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Henryk Dąbrowski
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

prof. dr hab. inż. arch. Henryk Dąbrowski

* 15.02.1927, Pieńki Kapturskie (ob. w granicach Radomia)

† 05.12.2006, Warszawa

Henryk Dąbrowski - architekt, malarz, grafik, wykładowca akademicki.
Członek SARP O. Warszawa.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1953).

Wieloletni kierownik Zakładu Rysunku, Malarstwa i Rzeźby na Politechnice Warszawskiej, współtwórca Warszawskiej Szkoły Rysunku. Organizator plenerów malarskich odbywających się m.in. w Tykocinie, Białowieży i Supraślu.

Autor m.in.:
- pawilony na Targach Poznańskich;
- polski pawilon na światowej wystawie w Brukseli - współautor Jan Szymański;
- budynek wielorodzinny, ul. Karowa 18a, Warszawa (1978) - współautorzy: Piotr Sembrat, Jerzy Kuźmienko, Janusz Nowak i Adam Snopek;
- studia, badania architektoniczne, projekty koncepcyjne i realizacyjne kamienic i spichrzów w Kazimierzu Dolnym współautor Regina Dąbrowska.

Konkursy m.in.:
- na projekt typowych kin miejskich wolnostojących - kina duże (1957) - II nagroda;
- na projekt zabudowy terenu na wschodniej stronie ul. Marszałkowskiej na odcinku Pl. Centralnego "Ściana Wschodnia" w Warszawie (1958) - wyróżnienie I stopnia (współpraca);
- na koncepcyjny projekt zagospodarowania przestrzennego centrum Pragi (1958) - współautorzy: Stanisław Tobolczyk, Kazimierz Zieliński - wyróżnienie II stopnia równorzędne;
- na projekt kościoła parafialnego w Nowych Tychach (1958) - współautorzy: Lech Kłosiewicz, Marian Węglarz, art. rzeźb. Kazimierz Zieliński - II wyróżnienie;
- na projekt koncepcyjny zagospodarowania przestrzennego terenów części zachodniej Osi Saskiej w Warszawie (1961) - III nagroda;
- na projekt SGGW na Ursynowie w Warszawie (1963) - III nagroda (współpraca);
- na projekt architektoniczny zapory wodnej na rzece Dunajcu w Niedzicy (1966) - współpraca; autorzy: Wiesław Dzik, Jerzy Łaniewski-Wołłk, Marian Grześ, Stanisław Puławski, Stefan Strzemiecki, Andrzej Wojciechowski - wyróżnienie II stopnia równorzędne;
- na opracowanie koncepcji urbanistyczno-architektonicznej śródmieścia północnej dzielnicy mieszkaniowej "Henryków" w Warszawie (1987) - wyróżnienie III stopnia;
- na projekt centrum Pragi (2000) - wyróżnienie II stopnia.

Autor medalu Politechniki Warszawskiej oraz dyplomów doktoratów honoris causa Politechniki Warszawskiej (1956-2000).

Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

 

Wspomnienie

Żegnamy profesora, kolegę, wychowawcę.
Żegnamy nauczyciela wielu pokoleń architektów, nauczyciela nas wszystkich.
Żegnamy Mistrza rysunku – mistrza i nauczyciela SZKOŁY RYSUNKU Wydziału Architektury, mistrza szkoły rysunku - będącego elementem warsztatu każdego architekta.
Żegnamy artystę - wrażliwego twórcę i sumiennego nauczyciela.
Profesor Henryk Dąbrowski całe dorosłe życie dzielił pomiędzy własną twórczość artystyczną i nauczanie. Uczył i równocześnie wychowywał. Budził w nas wrażliwość na piękno, ład, porządek, na szacunek dla dokonań innych. Uczył jak należy - słowem i czynem. Przekazywał nam wiedzę i doświadczenie - ale też uczył nas dając przykład własną twórczością.
Od lat, zamiast odpoczywać – dalej robił to, co uważał za swoje powołanie. Do końca długiego życia zajmował się młodzieżą. Uczył, prowadził zajęcia, jeździł z dzieciakami na plenery. Przychodził na wszystkie posiedzenia Rady Wydziału, na których zabierał głos rzadko, ale zawsze w sprawach istotnych i zawsze celnie.
Uczestniczył w czynnym, twórczym życiu do ostatnich chwil. Wernisaż ostatniej wystawy, w której uczestniczył – odbył się kilka dni temu – kilka godzin przed Jego odejściem.

ŻEGNAMY HENIA DĄBROWSKIEGO

Tylko nieliczni profesorowie zasłużyli sobie na zaszczyt mówienia o Nich w tak ciepłym, ale pełnym szacunku tonie. Bo tylko nieliczni profesorowie potrafią być tak charyzmatyczni i równocześnie tak bezpośredni.
Każdy z nas jest dziś pełen wspomnień o Heniu Dąbrowskim, każdy ma wspomnienia nieco inne, bo osobiste. Każdy z nas pewnie inaczej Henia odbierał, inaczej Go wspomina. Ale wszyscy wspominamy Go ciepło. Nawet, gdy wspominamy Go, kiedy się złościł, kiedy nas łajał i czasem nam dokuczał. Bo przecież zawsze robił to z dobrego serca.
Dziękujemy Ci Heniu za wszystko. Za mądrość, za naukę, za przyjaźń.

BÓG ZAPŁAĆ!

Maciej Kysiak

 

 

Galeria:

Budynek wielorodzinny przy ul. Karowej w Warszawie; fot.: Jarosław Budyta, http://nowogrodzkie.fotokresy.pl/956171,foto.html?o=b130545&p=1 (dostęp 13.04.2017)(fot.: Leszek Kosmalski)

Źródła:

Udostępnij na:
Biogram dodano: 28.01.2012 | Aktualizacja: 05.12.2017, 00:48:05 | Wyświetleń od 01.01.2018 r.: 127