Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Janusz KirszakJan Adam ChałupskiLudomir SłupeczańskiAnna Mieczysława MiszczukWłodzimierz PadlewskiWiktor ZinTomasz Tadeusz ZielińskiJanusz GaworKarol Kazimierz OpicRyszard Jerzy MillerBolesław KardaszewskiAdam Leonard GustawRyszard SołtyńskiJerzy GajewskiAleksandra HubertBolesław SzmidtJerzy BrandysiewiczMaciej WalczakWłodzimierz ProchaskaPiotr Szymon GrześkiewiczKrzysztof WehrStefan KwileckiKrystyna Bierut-MaminajszwiliHenryk CzyżewskiZbigniew GłowackiWiktor TołkinWitold StępińskiRomuald WirszyłłoZbigniew AbrahamowiczJan Władysław NowakHenryk Józef JaszczewskiStefan Władysław Tomasz TomorowiczFerdynand SkomorowskiStanisław WąsPiotr CzermińskiKarol SicińskiWładysław CzernyStanisław BukowskiRomana CielątkowskaJuliusz Remigiusz PrandeckiZbigniew PrzybylskiJerzy SosnkowskiWiesław KempkaArnold MajorekJerzy Luba
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Jerzy Liśniewicz
Członek Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

arch. Jerzy Liśniewicz

* 17.05.1919, Rostów n. Donem

† 10.04.2012, Poznań

Jerzy Liśniewicz - architekt, wykładowca akademicki.
Członek SARP O. Poznań. Członek Wielkopolskiej Okręgowej Izby Architektów RP.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (1966). Architekt twórca (1980).

Praca zawodowa: Miastoprojekt Poznań (1948-65), kierownik Oddziału Architektury WBUA Urzędu Miejskiego w Poznaniu (1965-74), Inwestprojekt Poznań (1974-76), starszy wykładowca w Instytucie Architektury Politechniki Poznańskiej (1972-82).

Autor m.in.:
- osiedle mieszkaniowe "Chrobrego" w Zielonej Górze (1950);
- osiedle mieszkaniowe "Kaszownik" w Toruniu (1955);
- hala wystawowa nr 14, MTP w Poznaniu (1957) - współautorzy: Henryk Jarosz i Jan Wellenger - Nagroda III stopnia;
- hala wystawowa nr 20, MTP w Poznaniu (1960) - współautorzy: H. Jarosz i J. Wellenger;
- budynek mieszkalno-usługowy "Marago" w Poznaniu (1960) - współautor Henryk Grochulski - Mister Poznania 1961;
- Dom Technika w Poznaniu (1963) - współautorzy: H. Jarosz i J. Wellenger - Nagroda III stopnia;
- budynek mieszkalno-usługowy RTV w Poznaniu (1964);
- zespół handlowo-usługowy "Centrum" w Poznaniu (1968) - współautor Zygmunt Waschko - Nagroda II stopnia (1969);
- hotel Orbis "Unia" w Lublinie (1970) - współautor H. Jarosz;
- hotel Orbis "Panorama" we Wrocławiu (1970) - współautor H. Jarosz;
- kościół pw. Imienia Maryi w Poznaniu-Smochowicach (1972) - współautor art. plastyk J. Stasiński;
- hotel Orbis "Polonez" w Poznaniu (1974) - współautorzy: Józef Maciejewski, S. Zieleśkiewicz oraz art. plastycy Janusz Lenartowicz i Z. Gromadziński - Nagroda I stopnia (1974); Nagroda Min. Kultury i Sztuki za projekt wnętrz (1974);
- hotel Orbis "Poznań" w Poznaniu (1978) - współautorzy: J. Maciejewski, S. Zieleśkiewicz, Jerzy Buszkiewicz oraz art. plastycy J. Lenartowicz i Z. Gromadziński - Nagroda I stopnia Ministra BiPMB (1978);
- Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, os. Jana III Sobieskiego w Poznaniu (1982) - współautorzy: art. plastycy J. Król, J. Nowicki, Z. Gromadziński, B. Olechowski;
- kościół pw. Narodzenia Pańskiego, os. Batorego w Poznaniu (1995) - współautorzy: J. Sosnowski i B. Olechowski;
- kościół pw. św. Józefa Oblubieńca NMP w Puszczykowie (1984) - wnętrza - współautorzy: Zenon Błądek, J. Lenartowicz i Z. Gromadziński.

Konkursy m.in.:
- na projekt kościoła parafii Miłosierdzia Bożego w Kaliszu (1958) - współautorzy: H. JaroszJ. Wellenger - III nagroda równorzędna.

Odznaczenia i nagrody: Srebrny Krzyż Zasługi (1956), Złoty Krzyż Zasługi (1974), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978), Honorowa Odznaka Miasta Poznania (1964), Złota Odznaka Zasłużony dla Budownictwa (1978), Medal 40-lecia (1984), Medal Za ochronę Zabytków Województwa Poznańskiego (1988).
Laureat Nagrody Honorowej Oddziału SARP w Poznaniu (2006).
Honorowy Obywatel Miasta Poznania.

Pochowany na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu.

 

WSPOMNIENIE O ARCHITEKCIE JERZYM LIŚNIEWICZU (1919-2012)
POŻEGNANIE ARCH. JERZEGO LIŚNIEWICZA, 17 KWIETNIA 2012 ROKU NA CMENTARZU MIŁOSTOWO W POZNANIU

Żegnamy dziś Jerzego Liśniewicza, jak napisano w katalogu do wystawy poświęconej Jego twórczości, „to jeden z najbardziej poznańskich architektów, Poznań bez Jego dzieł, byłby innym miastem”.

Swoje życie zawodowe architekta - w zasadzie poświęcił Poznaniowi.

Żył 93 lata. Urodził się w roku 1919 w Rostowie nad Donem. Studiował najpierw architekturę w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Poznaniu, studia dokończył w roku 1966 na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej uzyskując tytuł magistra inżyniera architekta.

W latach 1948 do 1965 pracował w biurze projektów „Miastoprojekt” w Poznaniu, na stanowisku kierownika pracowni, a następnie w Urzędzie Miasta Poznania w latach 1966-1974. Następnie w latach 1974-1976 również jako kierownik pracowni w biurze projektów „Inwestprojekt”. Jednocześnie w latach 1972-1982 był nauczycielem akademickim w ówczesnym Instytucie Architektury na Politechnice Poznańskiej. Mimo że, w roku 1982 przeszedł na emeryturę, do roku 2001 prowadził autorską pracownię projektową. W ciągu swej ponad pięćdziesięcioletniej pracy zawodowej zaprojektował indywidualnie lub w zespołach między innymi:

- osiedle” Chrobrego” w Zielonej Górze, 1950,
- osiedle „Kaszownik” w Toruniu, 1955,

- budynek mieszkalno-usługowy „Marago” w Poznaniu, 1960,
- Dom Technika przy ul. Wieniawskiego w Poznaniu w roku 1963,
- pawilony nr 14, 20 i Budimex – Polimex-Cekop na Międzynarodowych Targach Poznańskich,
- zespół handlowo-usługowy „Centrum” przy ul. Św. Marcin w Poznaniu, 1968,
- ośrodek wypoczynkowy „Pocztowiec’ nad jeziorem Kierskim, 1965,
- szpital rehabilitacyjny nad jeziorem Kierskim, 1969,
- hotele „Polonez” i „Poznań”, dziś „Novotel Centrum”, 1974 i 1978,
- kościół parafialny pw. Imienia Maryi na Smochowicach w Poznaniu, 1972,
- Sanktuarium Miłosierdzia Bożego na os. Jana III Sobieskiego w Poznaniu, 1982,
- kościół parafialny pw. Narodzenia Pańskiego na os. Stefana Batorego w Poznaniu, 1995,
- kościół parafialny pw. św. Józefa Oblubieńca NMP w Puszczykowie k. Poznania, 1984,
- kościół parafialny pw. bł. Edmunda Bojanowskiego w Gostyniu, 1996.

Widzimy więc, jak duża część Jego twórczości ma ogromny wpływ na wygląd i kształt współczesnego Poznania, stanowi świadectwo lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, gdy tak bardzo zależało nam, aby być w Europie a architektura Jego autorstwa to poczucie nam dawała. Dziś, przykro to powiedzieć, jest czasami zaniedbana, użytkowana niezgodnie z przeznaczeniem i brakiem poczucia estetyki. Gdy obiekty te powstawały przyjmowane były entuzjastycznie, były naszą dumą.

Jerzy Liśniewicz tworzył i pracował z najlepszymi wówczas, niestety nieżyjącymi dziś kolegami – architektami takimi jak: Jerzy Buszkiewicz, Henryk Jarosz, Janusz Lenartowicz, Józef Maciejewski, Stefan Zieleśkiewicz, Zygmunt Waschko, Jan Wellenger, czy też obecnymi dziś z nami - Zenonem Błądkiem, Zenonem Stępniowskim.

Ta niepełna lista przyjaciół i współpracowników świadczy o tym, jak cenioną i lubianą Osobą był Jerzy Liśniewicz. My, młodsi zapamiętamy Go, jako Pana z innej epoki. Był to zawsze elegancko ubrany Pan z muszką, później z nieodłączną laseczką, z pięknym wąsem i bujną szpakowatą czupryną. Ta sympatyczna i kolorowa postać sypała dowcipami na prawo i lewo, zarażała optymistycznym, tubalnym śmiechem. Był duszą towarzystwa. Chyba nas lubił, bo przyglądał się co robimy, zagrzewał do pracy. Sam był człowiekiem niespożytej energii, tworzył i budował w niezwykle trudnych, siermiężnych czasach, potrafił walczyć o architekturę i być lubianym. Takim Jerzego Liśniewicza zapamiętamy.

Został odznaczony :

- Srebrnym Krzyżem Zasługi,
- Złotym Krzyżem Zasługi,
- Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,
- Złotą Odznaką Zasłużonego dla Budownictwa,
- Honorową Oznaką Miasta Poznania.

Jest laureatem nagród resortowych w dziedzinie budownictwa i architektury :

- III stopnia za projekt i realizację Hali nr. 14 na MTP
- III stopnia za projekt i realizację Domu Technika,
- II stopnia za projekt i realizacje zespołu handlowo – usługowego Centrum,
- I stopnia za projekt i realizację hotelu „Polonez”,
- I stopnia za projekt i realizację hotelu „Poznań”,
- oraz Nagrody Ministra Kultury i Sztuki za projekt wnętrz hotelu „Polonez”

Wiem, że ostatnie lata nie były dla Niego łatwe. Spędził je pielęgnując ciężko chorą żonę, którą pożegnał rok temu. Trzymał się, bo mówił - muszę. Ostatni raz w wielkiej formie widzieliśmy Go w Stowarzyszeniu Architektów Polskich na uroczystości przyznania Honorowej Nagrody Oddziału w 2006 roku. Potem regularnie pojawiał się na następnych uroczystościach Honorowej Nagrody, aby pogratulować kolejnym laureatom. A potem, potem były już telefony, że nie przyjdę, bo……, ale… pozdrawiam i opowiedzcie co słychać w Stowarzyszeniu…

Żegnaj drogi Jurku, spoczywaj w pokoju.

Jerzy Kurzawski

 

 

Zobacz karty obiektów tego architekta:

Galeria:

Zespół handlowo-usługowy ALFA w Poznaniu (fot. Radomil, pl.wikipedia.org)Kościół pw. Narodzenia Pańskiego na os. Batorego w Poznaniu (fot. MOs810, pl.wikipedia.org)Hotel Orbis POZNAŃ w Poznaniu (fot. Radomil, pl.wikipedia.org)Kościół pw. Imienia Maryi w Poznaniu (fot. MOs810, pl.wikipedia.org)Budynek mieszkalno-usługowy MARAGO w Poznaniu (fot. MOs810, pl.wikipedia.org)Dom Technika w Poznaniu (fot. MOs810, pl.wikipedia.org)Hotel Orbis POLONEZ w Poznaniu (fot. Radomil, pl.wikipedia.org)kościół pw. Miłosierdzia Bożego w Poznaniu (fot. Klapi, pl.wikipedia.org)

Źródła:

  • fot.: Komunikat SARP nr 1/2007
  • Komunikat SARP nr 1/2007
  • Komunikat SARP 9-10/1978
Udostępnij na:
Biogram dodano: 11.04.2012 | Aktualizacja: 17.05.2017, 00:06:19