Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Adam KotarbińskiBronisław Benedykt SekulaHalina Tarsa-ChylińskaAleksander ŚwiecimskiJan Mieczysław SokolskiAndrzej WujekAdam EliasiewiczJerzy SzeptyckiTeresa Lisowska-GawłowskaJerzy Adam MiłobędzkiTadeusz Władysław LepczakZenon BuczkowskiZygmunt KłopockiPiotr SzymaniakHalina FonkowiczRoman DymekEmil KaliskiBarbara Bojanowska-ZiemskaLeonard BudrykZygmunt StępińskiPiotr ŻwikiewiczHalina Elżbieta JańczakJacek Antoni GzowskiJózef Tadeusz KędzierskiWładysław WoźniakJerzy SamujłłoHenryk Józef JaszczewskiStanisław WiewióraKazimierz UlatowskiFerdynand SkomorowskiKrystian Wilhelm SeibertLudwik Władysław BorawskiAndrzej Piotr LepczyńskiMaria KurzawaKrystyna Wojdyłło-ZwierzchowskaMarian RehorowskiKazimierz BiszewskiHelena ZdonkiewiczHenryk CzerwińskiAdam WycichowskiGerard Antoni CiołekAndrzej BegaleAdam BallenstedtTadeusz Przemysław SzaferJan Buyko
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Jerzy Liśniewicz
Członek Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

arch. Jerzy Liśniewicz

* 17.05.1919, Rostów n. Donem

† 10.04.2012, Poznań

Jerzy Liśniewicz - architekt, wykładowca akademicki.
Członek SARP O. Poznań. Członek Wielkopolskiej Okręgowej Izby Architektów RP.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (1966). Architekt twórca (1980).

Praca zawodowa: Miastoprojekt Poznań (1948-65), kierownik Oddziału Architektury WBUA Urzędu Miejskiego w Poznaniu (1965-74), Inwestprojekt Poznań (1974-76), starszy wykładowca w Instytucie Architektury Politechniki Poznańskiej (1972-82).

Autor m.in.:
- osiedle mieszkaniowe "Chrobrego" w Zielonej Górze (1950);
- osiedle mieszkaniowe "Kaszownik" w Toruniu (1955);
- hala wystawowa nr 14, MTP w Poznaniu (1957) - współautorzy: Henryk Jarosz i Jan Wellenger - Nagroda III stopnia;
- hala wystawowa nr 20, MTP w Poznaniu (1960) - współautorzy: H. Jarosz i J. Wellenger;
- budynek mieszkalno-usługowy "Marago" w Poznaniu (1960) - współautor Henryk Grochulski - Mister Poznania 1961;
- Dom Technika w Poznaniu (1963) - współautorzy: H. Jarosz i J. Wellenger - Nagroda III stopnia;
- budynek mieszkalno-usługowy RTV w Poznaniu (1964);
- zespół handlowo-usługowy "Centrum" w Poznaniu (1968) - współautor Zygmunt Waschko - Nagroda II stopnia (1969);
- hotel Orbis "Unia" w Lublinie (1970) - współautor H. Jarosz;
- hotel Orbis "Panorama" we Wrocławiu (1970) - współautor H. Jarosz;
- kościół pw. Imienia Maryi w Poznaniu-Smochowicach (1972) - współautor art. plastyk J. Stasiński;
- hotel Orbis "Polonez" w Poznaniu (1974) - współautorzy: Józef Maciejewski, S. Zieleśkiewicz oraz art. plastycy Janusz Lenartowicz i Z. Gromadziński - Nagroda I stopnia (1974); Nagroda Min. Kultury i Sztuki za projekt wnętrz (1974);
- hotel Orbis "Poznań" w Poznaniu (1978) - współautorzy: J. Maciejewski, S. Zieleśkiewicz, Jerzy Buszkiewicz oraz art. plastycy J. Lenartowicz i Z. Gromadziński - Nagroda I stopnia Ministra BiPMB (1978);
- Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, os. Jana III Sobieskiego w Poznaniu (1982) - współautorzy: art. plastycy J. Król, J. Nowicki, Z. Gromadziński, B. Olechowski;
- kościół pw. Narodzenia Pańskiego, os. Batorego w Poznaniu (1995) - współautorzy: J. Sosnowski i B. Olechowski;
- kościół pw. św. Józefa Oblubieńca NMP w Puszczykowie (1984) - wnętrza - współautorzy: Zenon Błądek, J. Lenartowicz i Z. Gromadziński.

Konkursy m.in.:
- na projekt kościoła parafii Miłosierdzia Bożego w Kaliszu (1958) - współautorzy: H. JaroszJ. Wellenger - III nagroda równorzędna.

Odznaczenia i nagrody: Srebrny Krzyż Zasługi (1956), Złoty Krzyż Zasługi (1974), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978), Honorowa Odznaka Miasta Poznania (1964), Złota Odznaka Zasłużony dla Budownictwa (1978), Medal 40-lecia (1984), Medal Za ochronę Zabytków Województwa Poznańskiego (1988).
Laureat Nagrody Honorowej Oddziału SARP w Poznaniu (2006).
Honorowy Obywatel Miasta Poznania.

Pochowany na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu.

 

WSPOMNIENIE O ARCHITEKCIE JERZYM LIŚNIEWICZU (1919-2012)
POŻEGNANIE ARCH. JERZEGO LIŚNIEWICZA, 17 KWIETNIA 2012 ROKU NA CMENTARZU MIŁOSTOWO W POZNANIU

Żegnamy dziś Jerzego Liśniewicza, jak napisano w katalogu do wystawy poświęconej Jego twórczości, „to jeden z najbardziej poznańskich architektów, Poznań bez Jego dzieł, byłby innym miastem”.

Swoje życie zawodowe architekta - w zasadzie poświęcił Poznaniowi.

Żył 93 lata. Urodził się w roku 1919 w Rostowie nad Donem. Studiował najpierw architekturę w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Poznaniu, studia dokończył w roku 1966 na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej uzyskując tytuł magistra inżyniera architekta.

W latach 1948 do 1965 pracował w biurze projektów „Miastoprojekt” w Poznaniu, na stanowisku kierownika pracowni, a następnie w Urzędzie Miasta Poznania w latach 1966-1974. Następnie w latach 1974-1976 również jako kierownik pracowni w biurze projektów „Inwestprojekt”. Jednocześnie w latach 1972-1982 był nauczycielem akademickim w ówczesnym Instytucie Architektury na Politechnice Poznańskiej. Mimo że, w roku 1982 przeszedł na emeryturę, do roku 2001 prowadził autorską pracownię projektową. W ciągu swej ponad pięćdziesięcioletniej pracy zawodowej zaprojektował indywidualnie lub w zespołach między innymi:

- osiedle” Chrobrego” w Zielonej Górze, 1950,
- osiedle „Kaszownik” w Toruniu, 1955,

- budynek mieszkalno-usługowy „Marago” w Poznaniu, 1960,
- Dom Technika przy ul. Wieniawskiego w Poznaniu w roku 1963,
- pawilony nr 14, 20 i Budimex – Polimex-Cekop na Międzynarodowych Targach Poznańskich,
- zespół handlowo-usługowy „Centrum” przy ul. Św. Marcin w Poznaniu, 1968,
- ośrodek wypoczynkowy „Pocztowiec’ nad jeziorem Kierskim, 1965,
- szpital rehabilitacyjny nad jeziorem Kierskim, 1969,
- hotele „Polonez” i „Poznań”, dziś „Novotel Centrum”, 1974 i 1978,
- kościół parafialny pw. Imienia Maryi na Smochowicach w Poznaniu, 1972,
- Sanktuarium Miłosierdzia Bożego na os. Jana III Sobieskiego w Poznaniu, 1982,
- kościół parafialny pw. Narodzenia Pańskiego na os. Stefana Batorego w Poznaniu, 1995,
- kościół parafialny pw. św. Józefa Oblubieńca NMP w Puszczykowie k. Poznania, 1984,
- kościół parafialny pw. bł. Edmunda Bojanowskiego w Gostyniu, 1996.

Widzimy więc, jak duża część Jego twórczości ma ogromny wpływ na wygląd i kształt współczesnego Poznania, stanowi świadectwo lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, gdy tak bardzo zależało nam, aby być w Europie a architektura Jego autorstwa to poczucie nam dawała. Dziś, przykro to powiedzieć, jest czasami zaniedbana, użytkowana niezgodnie z przeznaczeniem i brakiem poczucia estetyki. Gdy obiekty te powstawały przyjmowane były entuzjastycznie, były naszą dumą.

Jerzy Liśniewicz tworzył i pracował z najlepszymi wówczas, niestety nieżyjącymi dziś kolegami – architektami takimi jak: Jerzy Buszkiewicz, Henryk Jarosz, Janusz Lenartowicz, Józef Maciejewski, Stefan Zieleśkiewicz, Zygmunt Waschko, Jan Wellenger, czy też obecnymi dziś z nami - Zenonem Błądkiem, Zenonem Stępniowskim.

Ta niepełna lista przyjaciół i współpracowników świadczy o tym, jak cenioną i lubianą Osobą był Jerzy Liśniewicz. My, młodsi zapamiętamy Go, jako Pana z innej epoki. Był to zawsze elegancko ubrany Pan z muszką, później z nieodłączną laseczką, z pięknym wąsem i bujną szpakowatą czupryną. Ta sympatyczna i kolorowa postać sypała dowcipami na prawo i lewo, zarażała optymistycznym, tubalnym śmiechem. Był duszą towarzystwa. Chyba nas lubił, bo przyglądał się co robimy, zagrzewał do pracy. Sam był człowiekiem niespożytej energii, tworzył i budował w niezwykle trudnych, siermiężnych czasach, potrafił walczyć o architekturę i być lubianym. Takim Jerzego Liśniewicza zapamiętamy.

Został odznaczony :

- Srebrnym Krzyżem Zasługi,
- Złotym Krzyżem Zasługi,
- Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,
- Złotą Odznaką Zasłużonego dla Budownictwa,
- Honorową Oznaką Miasta Poznania.

Jest laureatem nagród resortowych w dziedzinie budownictwa i architektury :

- III stopnia za projekt i realizację Hali nr. 14 na MTP
- III stopnia za projekt i realizację Domu Technika,
- II stopnia za projekt i realizacje zespołu handlowo – usługowego Centrum,
- I stopnia za projekt i realizację hotelu „Polonez”,
- I stopnia za projekt i realizację hotelu „Poznań”,
- oraz Nagrody Ministra Kultury i Sztuki za projekt wnętrz hotelu „Polonez”

Wiem, że ostatnie lata nie były dla Niego łatwe. Spędził je pielęgnując ciężko chorą żonę, którą pożegnał rok temu. Trzymał się, bo mówił - muszę. Ostatni raz w wielkiej formie widzieliśmy Go w Stowarzyszeniu Architektów Polskich na uroczystości przyznania Honorowej Nagrody Oddziału w 2006 roku. Potem regularnie pojawiał się na następnych uroczystościach Honorowej Nagrody, aby pogratulować kolejnym laureatom. A potem, potem były już telefony, że nie przyjdę, bo……, ale… pozdrawiam i opowiedzcie co słychać w Stowarzyszeniu…

Żegnaj drogi Jurku, spoczywaj w pokoju.

Jerzy Kurzawski

 

 

Zobacz karty obiektów tego architekta:

Galeria:

Zespół handlowo-usługowy ALFA w Poznaniu (fot. Radomil, pl.wikipedia.org)Kościół pw. Narodzenia Pańskiego na os. Batorego w Poznaniu (fot. MOs810, pl.wikipedia.org)Hotel Orbis POZNAŃ w Poznaniu (fot. Radomil, pl.wikipedia.org)Kościół pw. Imienia Maryi w Poznaniu (fot. MOs810, pl.wikipedia.org)Budynek mieszkalno-usługowy MARAGO w Poznaniu (fot. MOs810, pl.wikipedia.org)Dom Technika w Poznaniu (fot. MOs810, pl.wikipedia.org)Hotel Orbis POLONEZ w Poznaniu (fot. Radomil, pl.wikipedia.org)kościół pw. Miłosierdzia Bożego w Poznaniu (fot. Klapi, pl.wikipedia.org)

Źródła:

  • fot.: Komunikat SARP nr 1/2007
  • Komunikat SARP nr 1/2007
  • Komunikat SARP 9-10/1978
Udostępnij na:
Biogram dodano: 11.04.2012 | Aktualizacja: 17.05.2017, 00:06:19