Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Jerzy TokePaweł HandschuhRyszard NatusiewiczKrzysztof PrzerwaAndrzej Józef GrudzińskiMaciej GintowtKazimierz Maciej PiechotkaJadwiga GrębeckaMarcin GodzińskiLech SternalJan ChałupskiAnna CzapskaMarian Andrzej BarskiJerzy KumelowskiMarian WeigtAdam NaszarkowskiStefania JabłońskaFranciszek Stefan MaurerZbigniew Stanisław WnukLesław Kazimierz HawlingRyszard AdamkiewiczJacek MermonZdzisław RaczkowskiTadeusz KorszyńskiAndrzej StrachockiPiotr TurczynowiczAdam Jan JareckiMarta Spaczyńska-WyczańskaTadeusz Władysław LepczakHenryk PyckaJan SpaczyńskiBohdan Petroniusz SamulskiTomasz MańkowskiWładysław Konrad ŚmigielskiEugeniusz WierzbickiPiotr ZajlichTadeusz ZagrodzkiJózef ŻołądkowiczJerzy MroczkowskiStanisław BieńkuńskiPiotr BiegańskiMichał WędziagolskiStanisław OsetAlina Ciesielska-BojkaJerzy Samujłło
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Krzysztof Borowski

arch. Krzysztof Borowski

* 29.08.1931, Tomaszów Mazowiecki

† 06.07.2013, Vancouver (Kanada)

Krzysztof Borowski - architekt, artysta malarz.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1957).

Pochowany na cmentarzu Mountain View w Vancouver, Kanada (11.07.2013).

 

WSPOMNIENIE

KRZYSZTOF BOROWSKI
– architekt i malarz – ur. 29 sierpnia 1931 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Brał udział w powstaniu warszawskim i wywożony do Niemiec uciekł z transportu. Ukończył liceum Rejtana w roku 1950.
Poznałam Go jeszcze jako ucznia. Był przystojny i dziewczyny się za Nim oglądały, szczególnie z „mojej” Żmichowskiej. Spotykaliśmy się na zabawach. Jako jeden z najlepszych kandydatów wstąpił na architekturę w Politechnice Warszawskiej (ukończył ją w roku 1955). Interesował się muzyką. Uczestniczył z kolegami w nieformalnych spotkaniach, na których słuchano muzyki nowoczesnej i jazzu. Szybko utworzyła się grupa młodzieży, która kochała jazz. Słuchaliśmy i tańczyliśmy. Ktoś nazwał tę grupę Jazz Klubem. Nie było to dobrze widziane w czasach stalinowskich. W roku 1956 otrzymał stypendium Forda na wyjazd do Londynu, gdzie pracował w biurze architekta miejskiego.
Tam poznał przyszłą żonę o imieniu Dympna i pobrali się w roku 1957. Wyjechali w podróż poślubną do Rzymu. Tam wygrał konkurs na projekt akademika dla kleryków i „miesiąc miodowy” przedłużył się do roku. Po pewnym czasie dostał za swój projekt Nagrodę Miasta Rzymu.
Po powrocie do Anglii kontynuował pracę. Urodziły się dzieci: Guy - inżynier lotniczy, Anna - lekarka i Greg - architekt. Po pewnym czasie został znowu wezwany do Rzymu. Pracownicy muzeum na Lateranie zauważyli, że sufity niebezpiecznie się wyginają i papież Jan XXIII polecił usunąć eksponaty do ogrodów watykańskich. Później Paweł VI zdecydował dobudować część nowoczesną do Muzeum Watykańskiego i to zadanie powierzono Krzysztofowi. Chwalił się, że poza odpuszczeniem grzechów ma wolny wstęp do wszystkich pomieszczeń watykańskich.
W roku 1974 otworzył własną pracownię. Później zdecydował się opuścić Anglię i osiadł w Vancouver (Kanada), jednym z najpiękniejszych miast świata. Mieszkał tam z rodziną od roku 1976 do końca życia. Dużo podróżował, w zimie jeździł na nartach. Dalej pracował jako architekt, ale coraz bardziej wciągało Go malarstwo. Malował głównie krajobrazy, zarówno z Vancouver i okolic, jak i z podróży (Francja, Włochy). Miał wiele wystaw swojego malarstwa i sprzedał dużo obrazów. Krzysztof i Dympna, dobrze już mówiąca po polsku, często odwiedzali nasz kraj. Mieszkali wtedy u rodziców Krzysztofa, a później u nas. Spotykali się wtedy z jego kolegami z dawnych lat. Potem przyszła choroba – demencja. Złamał biodro i nie mógł chodzić. Od 2009 roku mieszkał w domu opieki, lecz co tydzień wracał do domu pod opiekę rodziny.
Zmarł w Vancouver 6 lipca 2013 roku i został pochowany na miejscowym cmentarzu. Pozostawił żonę, córkę, synów, synowe i czworo wnuków. Również wielu przyjaciół i kolegów.
Bardzo nam Go brakuje.
 
Hanka Stande-Zelazko

 

Źródła:

Biogram dodano: 12.07.2013 | Aktualizacja: 25.05.2014, 19:12:43