Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Roman Tadeusz CzajkowskiKonrad MischkerWincenty Franciszek SzoberLudwik MackiewiczKazimierz Maciej PiechotkaHenryk MarcinkowskiWojciech BajdorTeresa Daria Nieupokojew-DomańskaJan DzierżkoAleksander LeszczyńskiMarek WodniczakAdam HauptAleksander MarkiewiczKrystyna Janina Wincenta RóżyskaJerzy KołodziejskiStanisław Nikodem PospieszalskiJan SpaczyńskiZdzisław SkulskiCzesław Doria-DernałowiczZygmunt SkibniewskiZbigniew Józef MalinowskiJanusz Przemysław LisekWojciech MigockiWiktor TołkinWiesław ManiewskiJózef Tadeusz KędzierskiJanusz Franciszek GągałaBohdan Stanisław LisowskiTomasz ZnojekKazimierz OziewiczJan StefanowiczJacek Władysław OlpińskiMaria Jolanta JackowskaAndrzej Piotr LepczyńskiTadeusz Stanisław WróbelJerzy SosnkowskiErwin Makary WieczorekStanisław ZamecznikJuliusz KolarzowskiJadwiga Grabowska-HawrylakAdam GrzywaEdward BartmanRoman BielskiTadeusz Henryk DerlatkaAndrzej Musialik
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Marian Stanek
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

arch. Marian Stanek

* 08.11.1956, Wrocław

† 13.07.2009, Wrocław

Marian Stanek - architekt.
Członek SARP O. Wrocław.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (1980).

Pochowany na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu (21.07.2009).

 

Wspomnienie

Człowiek niezwykle uzdolniony, o szerokich horyzontach, posiadający własną wizję architektury, a co najważniejsze - życzliwy innym i prawy. Odszedł nagle i przedwcześnie, pozostawiając po sobie żal i smutek. „Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą” – ponagla nas ks. Jan Twardowski i słowa te brzmią w nas dzisiaj bardzo mocno.
Urodził się we Wrocławiu w 1956 roku. Ukończył Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej uzyskując dyplom architekta w roku 1980. Był jednym ze współzałożycieli powstałej w 1982 roku Spółdzielni Pracowni Architektonicznych, łamiącej monopol istniejących wówczas państwowych jednostek projektowych, w ramach której prowadził własną pracownię.
W swej koncepcji architektury pojmowanej jako „ewolucja form naznaczonych pięknem: permanentne tworzenie gigantycznego spektaklu, w którym uczestniczyć może każdy” poszukiwał „miejsca dla etycznego wymiaru architektury”. Ten ostatni pojmował jako „obszar kształtowania własnego architektonicznego języka, alfabetu określeń i znaczeń [który] nabiera wymiaru etycznego, stając się obszarem walki ze zniewoleniem nadawcy architektonicznego przekazu i widza – uczestnika, odbiorcy tego przekazu”.
Był uhonorowany następującymi nagrodami i wyróżnieniami: wyróżnienie III stopnia w konkursie na Bibliotekę Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, wyróżnienie I stopnia w Warsztatowym Przeglądzie Architektury w 1984 roku, ekspozycja pracy konkursowej Marcato di Rialto na Biennale weneckim w roku 1985.

Jadwiga Kalinowska-Kowalik, Jacek Kotz

 

 

Źródła:

Udostępnij na:
Biogram dodano: 03.12.2011 | Aktualizacja: 13.07.2012, 12:29:13 | Wyświetleń od 01.01.2018 r.: 398