Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Jacek Piotr SyropolskiAndrzej KorzeniowskiLudwik MackiewiczJan Krzysztof CichyZbigniew Marek WolakLudomir SłupeczańskiRyszard Piotr LipkowskiAleksander LeszczyńskiZbigniew Wincenty FokcińskiAleksander MarkiewiczWacław Stanisław KłyszewskiBolesław KardaszewskiBohdan SkłodowskiWiktoria Zofia WaludaJerzy MarkiewiczMieczysław SamborskiTadeusz OrgelbrandBolesław SzmidtEugeniusz WierzbickiWłodzimierz ProchaskaKrzysztof WehrKrystyna KaletaBarbara Bojanowska-ZiemskaMarcin BukowskiJerzy UrbanikAdam BerestyńskiJan KnotheWładysław HennigAdam BaczyńskiTadeusz StefańskiBogumił PłacheckiTadeusz Andrzej BroniewskiWacław PiaseckiWłodzimierz Bolesław GruszczyńskiHieronim CichyHelena Ewa RozinowiczZbigniew KatołaAdam BallenstedtAleksander SchieleJerzy WesołowskiAntoni Stefan KąsinowskiJózef JaworskiZbigniew ZielińskiWłodzimierz PiątekMedard Stadnicki
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Piotr Stanisław Sembrat
Członek Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

arch. Piotr Stanisław Sembrat

* 02.06.1935, Łodź

† 03.04.2011, Warszawa

Piotr Stanisław Sembrat – architekt, urbanista, entomolog.
Członek SARP O. Warszawa (od 1962). Członek Mazowieckiej Okręgowej Izby Architektów RP.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1961).

Autor m.in.:
- budynek wielorodzinny, ul. Kozia, Warszawa - współautorzy: Jerzy Kuźmienko i zespół;
- budynek wielorodzinny, ul. Karowa 18a, Warszawa (1978) - współautorzy: J. Kuźmienko, Janusz Nowak, Adam Snopek i Henryk Dąbrowski;
- budynek mieszkalny pracowników Biur Radcy Handlowego i ambasady ZSRR - współautor J. Nowak;
- dom wielorodzinny na osiedlu Jantar (1992-93) - współautorzy: Piotr Puscikowski i Wojciech Kluk;
- osiedle Batory Wschód;
- pawilon handlowo-usługowy w osiedlu Batory Wschód w Warszawie - współautorzy: Lech Kłosiewicz, Jacek Blum, Eugeniusz Szurgot, Henryk Strzępski, Stefan Wardzyński, Ignacy Nowicki, Zenon Stepniak, Zdzisław Radzikowski, Alina Scholtz, Jeremi Gryglicki, Zdzisław Herynowski - Nagroda III stopnia MBiPMB (1972);
- osiedle mieszkaniowe „Służew nad Doliną” - współautorzy: J. Nowak, J. Kuźmienko, Jerzy Leszczyński - Mister Warszawy 1978, Nagroda II stopnia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (1978);
- osiedla mieszkaniowe Jantar I i Jantar V na Gocławiu w Warszawie;
- Konsulat RP w Lyonie - wnętrza L. Kłosiewicz;
- system technologiczny „Rama H”.

Konkursy m.in.:
- na projekt kościoła parafii Miłosierdzia Bożego w Kaliszu (1957) – współpraca - autorzy: Jerzy Kuźmienko, Andrzej Fajans - I nagroda;
- na projekt zabudowy terenu na wschodniej stronie ul. Marszałkowskiej na odc. Pl. Centralnego "Ściana Wschodnia" w Warszawie (1958) - autorzy: Adam Krawczyk, Wiesław Rzepka, współpraca: Piotr Sembrat, Barbara Bilewicz, Teresa Bola, Maciej Wochna, Marek Budzyński, Andrzej Gorczyński - III nagroda równorzędna;
- na projekt typowego kiosku Totalizatora Sportowego (1959) - współautorzy: Jerzy Kuźmienko, Andrzej Fajans, Wiktor Sigalin - IV wyróżnienie;
- na projekt koncepcyjny urbanistyczno-architektoniczny Placu Wiosny Ludów w Poznaniu (1960) - współautorzy: J. Kuźmienko, A. Fajans, Stanisław Fiszer - wyróżnienie specjalne równorzędne;
- na projekt koncepcyjny zagospodarowania przestrzennego terenów części zachodniej Osi Saskiej w Warszawie (1961) – współautorzy: Adam Krawczyk, Wiktor Sigalin, współpraca: Konrad Kuczyński, Ewa Palutko, Czesław Szlendak, Maria Zalewska - wyróżnienie II st.;
- na projekt siedziby Nadleśnictwa i Leśnictwa (1964) współautor J. Kuźmienko - II nagroda równorzędna w grupie leśniczówek; współautorzy: J. Kuźmienko i Ewa Palutko-Sembrat - wyróżnienie II stopnia; współautor J. Kuźmienko - wyróżnienie w grupie nadleśniczówek;
- na projekt ośrodka wypoczynkowo-turystycznego w Bukowinie Tatrzańskiej (1964) - współautor J. Kuźmienko - wyróżnienie II stopnia równorzędne;
- na zagospodarowanie Osiedla Szwoleżerów oraz urbanistyczne rozwiązanie wschodniego obszaru Osi Stanisławowskiej w Warszawie(1965) - autorzy: Wacław Eytner, Zbigniew Pawlak, współpraca: Janusz Nowak, Piotr Sembrat, Bratysław Wolczyński - II nagroda (współpraca);
- na projekt zagospodarowania przestrzennego rejonu Dworca Wschodniego i dzielnicy mieszkaniowej "Szmulowizna" w Warszawie (1966) - współautor J. Kuźmienko, współpraca E. Palutko-Sembrat - II nagroda, wyróżnienie I stopnia równorzędne 2x;
- na projekt zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierz Dolny (1966) - współautorzy: Anna Lisiecka, J. Kuźmienko - wyróżnienie II stopnia równorzędne;
- na projekt architektoniczny zapory wodnej na rzece Dunajcu w Niedzicy (1966) - współautorzy: E. Palutko-Sembrat, Bronisław Straszak - III nagroda równorzędna;
- na projekt zagospodarowania przestrzennego terenu Cytadeli w Warszawie (1966) - autor J. Kuźmienko, współpraca Piotr Sembrat - wyróżnienie II stopnia;
- na projekt koncepcyjny zagospodarowania przestrzennego śródmieścia Malborka (1967) - wyróżnienie II stopnia równorzędne;
- na projekt gmachu Sądu Najwyższego w Warszawie (1970) - współautor J. Kuźmienko - wyróżnienie I stopnia;
- na projekt rozbudowy Państwowej Operetki w Warszawie (1977) - współautorzy: Janusz Kazubiński, Janusz Nowak, współpraca: Andrzej Krawczyk, Ludomir Słupeczański - I nagroda;
- na projekt koncepcyjny hotelu "Pullman" prz Pl. Trzech Krzyży w Warszawie (1989) - współautorzy: Wojciech Kluk, Piotr Puścikowski, L. Słupeczański - wyróżnienie II stopnia równorzędne;
- na projekt koncepcyjny Ośrodka Edukacji Przyrodniczej Biebrzańskiego Parku Narodowego w Goniądzu (1997) - II nagroda.

Członek Rady Mazowieckiej Okręgowej Izby Architektów RP I kadencji oraz Sekretarz Krajowego Sądu Dyscyplinarnego. Sędzia konkursowy SARP. Rzeczoznawca SARP.

Przedstawiciel SARP w UIA - grupa robocza "Mieszkalnictwo".
Członek Koła Młodej Architektury przy OW SARP.

Członek Polskiego Towarzystwa Entomologicznego.

Odznaczenia m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi (1978), Brązowa Odznaka SARP, Srebrna Odznaka SARP (1988), Złota Odznaka "Zasłużony dla Budownictwa i PMB", Odznaka „Zasłużony dla Warszawy”.

Pochowany na Cmentarzu Północnym w Warszawie (12.04.2011).

 

WSPOMNIENIE

Odszedł kolejny z bliskich mi kolegów z naszego środowiska. Przygarbiony odkąd Go poznałem – i uśmiechnięty. Taki pozostał w pamięci. Zawsze pozostawał w cieniu fajerwerków architektury i nachalnego promowania się, bo był tylko skromnym, a przecież znakomitym architektem. Od Niego i Jego najbliższych kolegów po fachu: Andrzeja Fajansa i Jurka Kuźmienki – tworzących wtedy zauważalną grupę młodych architektów, uczyłem się jeszcze w czasie studiów sztuki konkursów i aktywnego „bycia” w środowisku. To byli jednak ludzie innego czasu i jeszcze romantycznego, nieskażonego widzenia architektury. Dzisiaj uważane jest to za wadę; obiektywnie jest wartością ponad komercyjne i narzucające się cechy architektury. To z nimi i z grupą trochę tylko młodszych architektów, skupionych wokół Marka Budzyńskiego, stworzyliśmy w 1965 roku Koło Młodej Architektury: środowisko buntujące się i szukające wspólnie nowego, niezależnie od politycznych i gospodarczych ograniczeń. Dla młodych architektów „2011”, zamkniętych w sobie i ograniczonych walką o wygodne przetrwanie, brzmi to tylko jak nudne wspomnienie.
Urodzony w 1935 roku w Łodzi, ale w rodzinie krakowsko-lwowskiej, która osiadła w 1946 roku w Warszawie, Piotr po studiach na warszawskim Wydziale Architektury w latach 1953-61, stał się architektem „warszawskim”; architekturze tego miasta poświęcił większość swego zawodowego życia. Tylko epizodem był dwuletni pobyt kontraktowy w Algierii w latach 1980-82 czy wcześniej realizacja budynku Konsulatu Polskiego w Lyonie.
Traktowane jak zesłanie - skierowanie do pracy tuż po studiach do Zakładu Projektowania Kombinatu Budownictwa Miejskiego Warszawa-Śródmieście, Piotr przekształcił ostatecznie w sukces. Pamiętam rozmowy przy kawie, kiedy skarżył się na ślęczenie przy projektowaniu…szalunków do pierwszych przestrzennych prefabrykowanych szybów windowych. To jednak wkrótce zaowocowało. Po mniej znanych zrealizowanych projektach ośrodka wczasowego KBM Śródmieście w Krynicy Morskiej i budynku mieszkalnym na „zamkniętej” ulicy Sulkiewicza, architektura Sembrata została zauważona i doceniona tytułem „Mistera Warszawy 1972” i nagrodą III-stopnia Ministra Budownictwa: był to skromny i dziś niewidzialny za śmietnikiem reklam pawilon handlowo-administracyjny na osiedlu Batory-Wschód /współautor-wnętrza: Lech Kłosiewicz/. Napisałem wtedy w „Polityce” z 23 października 1971 roku artykuł „Szukanie prawdy o cudzie”. Była to sprowokowana przez samego Paszyńskiego odpowiedź i wyjaśnienie tajemnicy urody tej architektury, z charakterystycznie wyrzuconą poza bryłę budynku konstrukcją.
Ale prawdziwym sukcesem było wykorzystanie technologicznej wiedzy zdobytej w pogardzanym KBM-Śródmieście i rozwinięcie, wbrew temu, co wtedy nam powszechnie wpajano, znakomitego, otwartego systemu prefabrykacji szkieletowej „Rama H” i jeszcze jakby „na deser” stworzenie przestrzennego prefabrykatu balkonu-tarasu. Zastosowane po raz pierwszy również na wyróżnionym tytułem „Mister Warszawy 1978” osiedlu „Służew na Dolinką” (współautorzy: Jerzy Kuźmienko i Janusz Nowak i znakomity konstruktor Andrzej Krawczyk), potem powtarzane były na kilku warszawskich osiedlach m.in. współautorskich na Gocławiu: „Wilga IV”, „Jantar” i „Jantar V”. Niestety wkrótce rozwój tej rodzimej, otwartej prefabrykacji, został przerwany niezdarnymi systemami 170 narzuconych radzieckich fabryk domów. W ich pułapce szukaliśmy w ramach KMA rozwiązań „typizacji otwartej”, ale to był, jak się wkrótce okazało, tylko trening myślenia zamkniętego. Byłem wtedy z Piotrem w zespole.
Piotr Sembrat był mistrzem w rozwiązywaniu łamigłówek mieszkań ograniczanych wtedy barierami normatywów. Kiedy patrzę na obecne komercyjne i obciążone tylko finansowymi poglądami deweloperów układy mieszkań, doceniam jakość tamtych sprzed lat: te dzisiejsze to profesjonalne przedszkole, często bez widocznego rzemiosła.
Jeszcze dwie realizacje, wspólnie zaprojektowane przez zespół Kuźmienko-Nowak-Sembrat, zwróciły uwagę środowiska i chyba wytrzymały upływ czasu. To plombowe mieszkaniówki: na Karowej i wewnątrz bloku przy Koziej. Tak w tych ostatnich, jak może w budynku konsulatu w Lyonie i najlepiej w pawilonie przy Al. Niepodległości widać dobrze język architektury Piotra: to dojrzały prosty modernizm, bez ozdobników neomodernizmu, a już zupełnie bez ciągot postmodernizmu. Bo taki był właśnie Piotr jako człowiek: prostolinijny w poglądach zawodowych, bez często spotykanej zawodowej zawiści, zaangażowany w architekturę realną, opartą o dobre rzemiosło czyli dokładny i odpowiedzialny za budowlane tworzywo.
Piotr nie zamykał się tylko w projektowaniu architektury. Działał od 1962 roku w SARP i potem w Izbie Architektów, ostatnio jako członek Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Izby. Miał wszelkie uprawnienia: budowlane, projektowe i urbanistyczne, był sędzią konkursowym, bywał delegatem na Kongresy UIA: w Madrycie i Meksyku.
Mało kto zna pasję pozazawodową Piotra: motyle. Był bowiem znanym i cenionym entomologiem i wieloletnim członkiem Polskiego Towarzystwa Entomologicznego. Chyba nawet „odkrył” jakiegoś mało znanego przedstawiciela tego pięknego przecież fragmentu świata przyrody. Jego wakacje i urlopy podporządkowywał wyprawom na motyle. Nauczył mnie szacunku do zwykłej, szarej ćmy, prostując moje amatorskie określenie: „to nie jest ćma, to motyl nocny”.
Bo taki właśnie był Piotr: dobry człowiek – skromny, a przecież świetny architekt.

Konrad Kucza-Kuczyński

 

 

Zobacz karty obiektów tego architekta:

Galeria:

Budynek wielorodzinny przy ul. Karowej w Warszawie; fot.: Jarosław Budyta, http://nowogrodzkie.fotokresy.pl/956171,foto.html?o=b130545&p=1 (dostęp 13.04.2017)Budynek wielorodzinny przy ul. Koziej w Warszawie; fot.: http://www.morizon.pl/blog/warszawski-modernizm-10-niezwyklych-budynkow-mieszkalnych/#&gid=null&pid=1 (dostęp 13.04.2017)

Źródła:

  • fot.: Paweł Łucenko, archiwum OW SARP
  • http://www.pamiecmiasta.pl/projektant/piotr_stanislaw_sembrat,2483
  • Sprawozdanie z działalności SARP za okres od 14.03.1975 do 14.04.1978
  • Komunikat SARP 4/1958
  • Komunikat SARP 6/1960
  • Komunikat SARP 11/1966
  • Komunikat SARP 8-9/1972 (dodatek)
  • Komunikat SARP 9-10/1978
  • Komunikat SARP, dodatek do ARCH, maj/czerwiec 2011, #6; Konrad Kucza-Kuczyński, "Piotr Sembrat 1935-2011"
Udostępnij na:
Biogram dodano: 02.12.2011 | Aktualizacja: 03.04.2018, 00:09:02 | Wyświetleń od 01.01.2018 r.: 508