Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Jerzy ŻmijowskiHalina Wanda WellengerHenryk MarcinkowskiJerzy OtomańskiJan KozubFranciszek Stefan MaurerBolesław KardaszewskiBohdan SkłodowskiEleonora SekreckaRobert TauszyńskiStanisław NiczewskiStefan Piotr Du ChateauBranisław GawrylukZbigniew Andrzej KarpińskiJoanna ChmielewskaMarcin BukowskiJarosław GirinJerzy GrajnertEdmund Roman OrlikLeon Marek SuzinPiotr KowalskiMarek Ryszard LisowskiRyszard WróblewskiTadeusz KościukTadeusz Florentyn ĆwierdzińskiAndrzej Jan GlazerJan Maciej MiszewskiAnna Krygowska-GałaJanina Regina JankowskaJan Aleksander BagieńskiJan KlukowskiBogusław JaskułowskiLeszek FilarKarol Ludwik DudekZbigniew ZielińskiFranciszek KokeszTadeusz ZborowskiMaciej Krzysztof CehakHenryk QuandtHerman PrawitzZdzisław WiekTeresa Chmura-PełechZygmunt SkupniewiczStefan StrugarekBogdan Feliks Raczkowski
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Stanisław Kasprzysiak
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

arch. Stanisław Kasprzysiak

* 12.10.1931, Zamość

† 09.12.2019, Warszawa

Stanisław Kasprzysiak - architekt, tłumacz, eseista, archeolog.
Członek SARP O. Kraków (1961-75 i 1986-92).
Absolwent Wydziału Architektury Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1953). Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej (1955).

Odznaczenia m.in.: order Stella della Solidarieta Italiana (2004).

Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

 

WSPOMNIENIE

Stanisław Kasprzysiak

Studiował Architekturę na Politechnice Krakowskiej. W 1955 roku obronił pracę dyplomową u prof. Witolda Cęckiewicza pt. „Rekonstrukcja Zamku Królewskiego w Nowym Sączu”. Tuż po studiach pracował jako kreślarz w pracowni prof. Witolda Korskiego. W latach 1955-1969 opracowywał inwentaryzacje i rekonstrukcje zabytków architektury drewnianej na terenie Małopolski u konserwatora zabytków dr Hanny Pieńkowskiej.
Należał do SARP-u, Oddział w Krakowie, w latach 1961-1975 i 1986-1992.
W latach 1970 -2011 zajmował się badaniami archeologicznymi architektury rzymskiej na terenie Włoch. Dokonywał pomiarów budowli i dekoracji architektonicznych, a także kreślił rekonstrukcje zabytków. Jego niezwykle precyzyjne rysunki zawsze wyróżniał niepowtarzalny i bardzo subtelny styl.
Opracowywał rekonstrukcje ważnych kompleksów architektonicznych w Lombardii: Mediolan, Brescia, Sirmione, Como, Breno, Cividate Camuno, Mantua, Castelseprio i Torba, a także Rimini, Sarsina i Altino. Na przestrzeni lat powstały liczne publikacje naukowe, w których ukazywały się jego prace. Brał czynny udział przy tworzeniu Muzeum Archeologicznego w Luni i był jednym z założycieli Centro Studi Lunensi. Jego rysunki odegrały istotną rolę podczas odbywającej się w 1990 roku w Mediolanie ważnej wystawy „Milano Capitale dell’Impero Romano (286-402 D.C.”). Były także prezentowane w Brescii w 1996 roku na wystawie „Archeologia e città. Brescia ritrovata”. W kwietniu 2002 roku uczył teorii rysunku kreślarskiego na kursie w Scuola di Specializzazione in Archeologia dell’Università Cattolica di Milano.

Katarzyna Otwinowska

 

 

Źródła:

Udostępnij na:
Biogram dodano: 01.01.2020 | Aktualizacja: 29.01.2021, 20:47:14 | Wyświetleń od 01.01.2020 r.: 83