Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Aleksandra Janina AugustyniakJacek KucharzewskiKonrad MischkerWincenty LisowskiMarian PotokHenryk MarcinkowskiHenryk DąbrowskiZbigniew Rudolf LombarskiWitold LipińskiJerzy KiedoJerzy Feliks KowarskiAndrzej PinnoAnna Boye-GuerquinStanisław KwaśniewiczJerzy MarkiewiczAdam HahnJanusz SzarszewskiJan SawkaAlfred GolnikPiotr Paweł SzymaniakZygmunt SkibniewskiStefan KwileckiZenon Marian RemiZbigniew KłopotowskiPaweł PaprockiTadeusz KonopackiZbigniew Janusz JuzalaHenryk TarkaJacek Józef ZielonkaWojciech Seweryn KasprzyckiFeliks Henryk DzierżanowskiJuliusz ŻakowskiCzesław ThullieTadeusz Stanisław WróbelZdzisław Bolesław ĆwiklińskiJerzy TurzenieckiBohdan Henryk DobrogowskiJulian Lucjan DzierżanowskiFranciszek Wojciech SergielHenryk ŚwiderskiJerzy GelbardAleksander Warteresiewicz-SłoniewskiJózef SzostakMaksymilian ZuskeJanusz Stępkowski
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Tadeusz Stanisław Kłos
Członek Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

arch. Tadeusz Stanisław Kłos

* 03.01.1920, Warszawa

† 03.10.2006, Warszawa

Tadeusz Stanisław Kłos - architekt.
Członek SARP O. Warszawa (od 1956). Członek Mazowieckiej Okręgowej Izby Architektów RP.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1952).

Skarbnik ZG SARP (1972-78). Wieloletni członek i przewodniczący Głównej Komisji Rewizyjnej SARP.

Odznaczenia m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977), Srebrna Odznaka SARP (1976), Złota Odznaka SARP (1981).


WSPOMNIENIE

Kiedy stajemy wobec nieodwołalnej decyzji losu, kiedy odchodzi na zawsze Ktoś tak bliski nam, kiedy świadomość o fakcie śmierci Przyjaciela staje się prawdą absolutną, wspomnienia tych minionych lat tłoczą się tworząc pogmatwane obrazy wspólnych radości i sukcesów, wspólnie przeżytych przeciwności i z tego wynikających smutków. Na uporządkowanie tych wspomnień trzeba trochę czasu. Jeśli piszę dzisiaj, bezpośrednio po otrzymaniu wiadomości o śmierci Tadeusza, to dlatego, że mój szacunek i wielka przyjaźń do Niego, oraz wieloletnia zażyłość pozwala mi wydobyć z pamięci to, co stanowiło w tej postaci wartość szczególną. Tadeusz Kłos, architekt, dokonał świadomego wyboru swojej drogi życiowej. Był Polakiem nie tylko z urodzenia, ale z głębokiego poczucia przynależności do tej Polskiej Ziemi, do jej kultury, historii i naturalnych potrzeb, zwłaszcza po ogromnych zniszczeniach wojennych. Nie ograniczał się do nadzwyczaj rzetelnego uprawiania zawodu architekta. Wiedział, że udział w kreowaniu środowiska zawodowego daje tę szansę w spełnianiu się osobistym obywatela. Tak właśnie traktował swoją aktywność w Stowarzyszeniu Architektów Polskich – SARP, jedynej w tym czasie organizacji architektów. Działalność w SARP stała się dla Tadeusza dopełnieniem Jego aspiracji zawodowych. Rzadko spotyka się ludzi tak aktywnych a przy tym tak bardzo skromnych. Tadeusz nie zabiegał o zaszczyty. Powierzane Mu funkcje i znaczące stanowiska traktował jako obowiązek a nie powód do eksponowania siebie. Podejmując obowiązki skarbnika SARP stał się czołowym współtwórcą realizacji Ośrodka Pracy Twórczej Architekta Zamek w Tucznie. Opiekował się odbudową, zabiegał o środki materialne na budowę. Wspomagał prowadzenie tego ośrodka w szerokim zakresie. Tadeusz był wielokrotnie wybierany do Komisji Rewizyjnej SARP. To dzięki Jego skrupulatności i wiedzy uniknięto, tak częstych w Polsce niestety, potknięć, błędów i nieprawidłowości. Szczególne zasługi Tadeusza Kłosa są powszechnie znane w tworzeniu wspólnego ośrodka Duszpasterstwa Środowisk Twórczych w Warszawie. On właśnie troszczył się o godną reprezentację naszego środowiska architektów w tym kręgu. On właśnie poddawał tematy do homilii duszpasterza ks. dr Niewęgłowskiego. On organizował prelekcje, pokazy i dyskusje w tym ośrodku, skupiającym najwybitniejszych twórców kultury w Polsce. Tadeusz Kłos, człowiek nadzwyczaj skromny, pozostaje w pamięci powszechnej jako Wielka Postać właśnie dlatego, że tak bardzo wiele znaczył w życiu nas wszystkich, a tak mało oczekiwał od nas. Piszę tę krótką notatkę z przekonaniem, że my wszyscy, którzy mieli szczęście spotkać na swojej drodze Tadeusza zadbamy o to, by Jego imię zostało zapisane złotymi literami w księdze Historii Polskiej Architektury. Bardzo nam będzie brak Tadeusza, pomimo, że odczuwać będziemy Jego duchową obecność z nami aż do naszego kresu.

Pisane w Katowicach w dniu 5 października 2006 roku.
Henryk B. Buszko

 

 

Źródła:

  • fot.: Marek Perepeczo
  • Sprawozdanie z działalności SARP za okres od 14.03.1975 do 14.04.1978
  • "Komunikat SARP", 2006 nr 10
Udostępnij na:
Biogram dodano: 03.12.2011 | Aktualizacja: 03.10.2018, 19:26:30 | Wyświetleń od 01.01.2018 r.: 331