Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Jerzy Władysław SołtanBohdan Kazimierz LachertLudwik MackiewiczJerzy Jan TomaszewskiStanisław TylkaTadeusz Romuald BlicharskiMikołaj RaniowskiZdzisław BeksińskiMarcin Jan OborskiZbigniew Stanisław WnukStanisław JankowskiWładysław NiemirskiStanisław KwaśniewiczMaciej HyłaJerzy BrandysiewiczKrystyna Postawka-BarskaJanusz GrobeckiEugenia DomańskaRoman DymekMieczysław Stanisław KupczykBarbara GintowtDanuta KobielskaJanusz JerkaAntoni NowotarskiLech Mikołaj KadłubowskiJan Roman FriedelWitold Aleksander GłowackiMaria Hanna MolickaZbigniew Roman DmochowskiWojciech OpaniaCzesław GawdzikAnatol SzpakowiczHenryk Bronisław BuszkoKazimierz Antoni KrzyżanowskiStefan OsieckiTadeusz Eugeniusz SieczkowskiRyszard ĆwiklińskiAdam ŁotockiZofia WinawerWojciech OrlikMarian BronikowskiMaciej Karol Jan FischerStefan CybichowskiMarek KrystekZofia Staniszewska
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Władysław Hennig
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich
Członek Towarzystwa Urbanistów Polskih

arch. Władysław Hennig

* 13.01.1930, Lwów

† 14.10.2014, Rzeszów

Władysław Hennig - architekt, urbanista, wykładowca akademicki.
Członek SARP O. Rzeszów (od 1956). Członek TUP (od 1959).
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej (1956). Architekt twórca (1984).

Projektant, zastępca kierownika i p.o. kierownika w Wojewódzkiej Pracowni Urbanistycznej w Rzeszowie (1956-63, 1972-75), kierownik Miejskiej Pracowni Urbanistycznej (1963-71). Starszy wykładowca na Wydziale Budownictwa i Inżynierii Środowiska WSI w Rzeszowie (1969-71). Konsultant w ZPiUI „Inwestprojekt” (1969-74). Dyrektor Międzywojewódzkiego Biura Planowania Przestrzennego (1975-79), kierownik pracowni planowania przestrzennego w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego (1979-85), generalny projektant w Miejskim Biurze Planowania Przestrzennego w Rzeszowie (1985-90). Projektant w „Atelier Stanislas Henning – architectes-urbanistes” w Paryżu (1990-94).

Autor m.in.:
- plany ogólne zagospodarowania przestrzennego Strzyżowa, Jarosławia, Przemyśla, Rzeszowa, Krosna, Sandomierza;
- studia historyczno-urbanistyczne i wytyczne konserwatorskie do planów zagospodarowania przestrzennego Sandomierza, Baranowa Sandomierskiego i Rzeszowa;
- Park Jedności Polonii z Macierzą w Rzeszowie.

Konkursy m.in.:
- na koncepcyjny projekt zagospodarowania przestrzennego dzielnicy Rzeszów-Drabinianka (1961) - współautorzy: Leszek Humięcki, Zofia Kwaśniewska, Stefan Szpakowski - II nagroda.

Autor kilkudziesięciu publikacji dotyczących teorii i praktyki planowania przestrzennego oraz historii budowy miast, audycji radiowych i filmów telewizyjnych poświęconych tej problematyce.

Członek ZO SARP (1965-67). Wiceprezes ZO SARP (1973-76). Prezes ZO SARP (2000-2006), sędzia konkursowy SARP.
Prezes ZO TUP (1973-86).

Członek Miejskiej, Wojewódzkiej i Głównej Komisji Urbanistycznej (1983-90).

Odznaczenia m.in.: Brązowy Krzyż Zasługi (1969), Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, medal 1000-lecia Miasta Przemyśla, medal za Zasługi dla Miasta Sandomierza, medal za Zasługi dla Miasta Rzeszowa, Brązowa Odznaka SARP (1964), Srebrna Odznaka SARP (1973), Złota Odznaka SARP, Srebrna i Złota Odznaka TUP.

Pochowany na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie (17.10.2014).

 

WSPOMNIENIE - ŻYCIORYS

13.01.1930 - 14.10.2014   Władysław Jan HENNIG - architekt, urbanista, ur. 13 I 1930 we Lwowie, absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie 1949, studia rozpoczął w Moskiewskim Instytucie Architektonicznym, następnie kontynuował w Krakowie i dyplom magisterski (projekt filharmonii w Krakowie wykonany pod kierunkiem prof. Józefa Gałęzowskiego) obronił na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej 1956; w latach 1961-63 ukończył też na WAPK studium podyplomowe w zakresie urbanistyki.

Posiada status twórcy nadany przez Ministra Kultury i Sztuki 1984.

W latach 1956-90 pracował w pracowniach urbanistycznych i biurach planowania przestrzennego w Rzeszowie, w tym m.in. 1963-70 kierował Miejską Pracownią Urbanistyczną, 1972-75 Wojewódzką Pracownią Urbanistyczną, 1975-79 był dyrektorem Międzywojewódzkiego Biura Planowania Przestrzennego, 1979-88 kierownikiem pracowni planowania przestrzennego w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego, 1988-90 generalnym projektantem w Miejskim Biurze Planowania Przestrzennego w Rzeszowie. Równolegle w latach 1961-63 był nauczycielem rysunku i malarstwa w Państwowej Szkole Architektury w Rzeszowie, 1968-71 - starszym wykładowcą na Wydziale Budownictwa i Inżynierii Środowiska WSI/Politechniki Rzeszowskiej oraz konsultantem w ZPiUI „Inwestprojekt” w Rzeszowie. W latach 1990-94 pracował w Paryżu w „Atelier Stanislas Hennig, architectes-urbanistes”, projekty architektoniczne i urbanistyczne opracowywał również na zlecenia indywidualne.

Był autorem – głównym projektantem planów ogólnych zagospodarowania przestrzennego szeregu miast (m.in. Strzyżowa 1957, Jarosławia 1958 i 1979, Przemyśla 1961, Rzeszowa 1966 i 1971, Krosna 1978, Sandomierza 1988), wielu planów szczegółowych osiedli i centrów miast, a także generalnym projektantem planów zagospodarowania województw (krośnieńskie, przemyskie i tarnobrzeskie 1977), autorem lub współautorem projektów obiektów architektonicznych, przestrzeni publicznych i terenów zieleni realizowanych zarówno w kraju, jak i we Francji (odbudowa d. cerkiewki cmentarnej w Jarosławiu przy ul. Kraszewskiego 1961, Park Jedności Polonii z Macierzą w Rzeszowie 1969, „przestrzeń publiczna” w rejonie kościoła św. Leonarda w Honfleur w Normandii 1996, tablica pamiątkowa wmurowana w 80. rocznicę obrony Lwowa i Kresów Wschodnich na fasadzie kościoła św. Krzyża w Rzeszowie 1998, zespół 5 kamieniczek pomiędzy ulicami Matejki i Kopernika w Rzeszowie 2000, Wzgórze Pamięci – pl. Cichociemnych w Rzeszowie 2009), jest także (jako gł. projektant lub współautor) laureatem nagród i wyróżnień kilkunastu konkursów urbanistyczno-architektonicznych krajowych i zagranicznych (m.in. dzielnica Drabinianka w Rzeszowie 1960, dzielnica Zachód w Opolu 1962, centrum Dąbrowy Górniczej 1964, dzielnica Wysoka w Gdańsku 1966, centrum Rzeszowa 1973, plany kierunkowe miasta Opola 1975, zespołu osadniczego Lubelskiego Zagłębia Węglowego i miasta Łęczna 1976, Kędzierzyna-Koźla 1978, koncepcja zagospodarowania przestrzennego Parku Arkońskiego w Szczecinie 2001, zaś we Francji budynki lub zespoły mieszkalno-usługowe w Paryżu, w regionie paryskim oraz w Normandii 1990-94). Jest też autorem studiów historyczno-urbanistycznych z wytycznymi konserwatorskimi do planów zagospodarowania przestrzennego Sandomierza, Baranowa Sand. i Rzeszowa.

Jego dorobek obejmuje ponadto przeszło 40 publikacji dotyczących praktyki i teorii planowania przestrzennego oraz historii budowy miast, około 70 haseł w Encyklopedii Rzeszowa (wyd. 2011), liczne opinie i komentarze dot. architektury i problemów urbanistycznych publikowane w prasie codziennej oraz prezentowane w radiu i telewizji; był też współautorem przewodników turystycznych Powiat rzeszowski i Rzeszów (wyd. 2009 i 2010). Przeszło 3 lata (2007-10) w Polskim Radiu Rzeszów systematycznie popularyzował wiedzę o pięknych miejscach, historii oraz zabytkach Rzeszowa i Podkarpacia. Przez 10 lat (2001-10) opracowywał i redagował Informator Oddziału SARP w Rzeszowie, wydawany na ogół co kwartał dla członków oddziału rzeszowskiego, przesyłany też Zarządowi Głównemu oraz innym oddziałom Stowarzyszenia. W roku 2014 prowadził cieszący się wielkim zainteresowaniem telewizyjny cykl „Rzeszowskie Lekcje Architektury”.

Uprawiał rysunek i malarstwo akwarelowe, swoje prace prezentował m.in. na retrospektywnej wystawie w galerii „GIL” w Krakowie 1997.

Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich od 1956 oraz Towarzystwa Urbanistów Polskich od 1959, od 1956 do 1987 pełnił różne funkcje w Zarządzie Oddziału SARP, a w latach 2000-2006 był prezesem Oddziału SARP; w latach 1966-73 był przewodniczącym koła terenowego TUP w Rzeszowie, a po utworzeniu oddziału - jego prezesem 1973-86. Zarówno TUP jak i SARP reprezentował na międzynarodowych kongresach i konferencjach, m.in. w Paryżu 1962 (kongres Międzynarodowej Federacji Mieszkalnictwa, Urbanistyki i Zagospodarowania Przestrzennego – członek delegacji TUP) i w Moskwie 1980 (międzynarodowa konferencja na temat roli zieleni w kształtowaniu krajobrazu miast – autor referatu polskiego z ramienia SARP).

Przez szereg kadencji był członkiem Kolegium sędziów konkursowych SARP, przygotowywał warunki wielu konkursów urbanistyczno-architektonicznych oraz uczestniczył w ich rozstrzyganiu jako przewodniczący sądu konkursowego lub sędzia kolegialny. Przez szereg lat był też członkiem Wojewódzkiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej i Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w Rzeszowie, a w latach 1983-90 Głównej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w Warszawie.

Odznaczony Brązowym, Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, medalem 1000-lecia miasta Przemyśla, medalami za zasługi dla miasta Sandomierza i dla miasta Rzeszowa, Srebrną i Złotą Odznaką Honorową TUP oraz Wyróżnieniami SARP III, II i I stopnia, a także wielu honorowymi dyplomami.

 

 

Źródła:

Udostępnij na:
Biogram dodano: 16.10.2014 | Aktualizacja: 14.10.2016, 13:12:12