Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Bruno WandtkePiotr WichaAndrzej KorzeniowskiMarian WeigtTadeusz SpychałaZbigniew BonickiRyszard AdamkiewiczKazimierz KatarzyńskiJerzy Józef StankiewiczJózef ŻołądkowiczJerzy BielaJózef Rudolf AndrzejewskiZygmunt Franciszek Radziewicz-WinnickiStanisław BieńkuńskiZofia Maria CydzikJan Władysław NowakJadwiga Piłsudska-JaraczewskaFeliks Władysław HaczewskiTadeusz KonopackiBarbara CzernerEdmund FrąckiewiczAdam WoźniakZbigniew OkoniewskiHenryk CzerwińskiWalerian BieleckiJózef AwinJerzy Antoni WasilewskiMirosław Kazimierz WiśniewskiMiłosz LipińskiHenryk (Izrael Hersz) HirszenbergWilhelm MarkiewiczRudolf ŚwierczyńskiStanisław Antoni KubalskiAnna HenschelEdmund MichalskiEugeniusz Gracjan GirszewskiMarek MłynarczykAntoni PawlućZygmunt WóycickiStanisław Franciszek ŁukasiewiczStanisław Bronisław NiemczykTadeusz Henryk DerlatkaJarosław Marian WojciechowskiStanisław KasprzysiakMaria Piechotka
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Zygmunt Wnorowski
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

arch. Zygmunt Wnorowski

* 1911, Warszawa

† 1988

Zygmunt Wnorowski - architekt.
Członek O. Warszawskiego SARP.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1939). Status architekta twórcy (1987).

 

WSPOMNIENIE

mgr inż. arch. Zygmunt Wnorowski – urodził się w 1911 roku w Warszawie, gdzie wychowywał się i kształcił.
W latach 1933-39 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.
Promotorem jego pracy dyplomowej pt. „Instytut Rytmiczno-Plastyczny”  był prof. Rudolf Świerczyński.
II Wojna światowa zaskoczyła go w Baranowiczach, gdzie nadzorował budowę placówki Banku Polskiego. Szczęśliwie przekradł się do okupowanej Warszawy. Zatajając swoje wykształcenie pracował jako kierownik robót budowlanych. Nie uniknął jednak wywózki. W 1944 został przymusowym pracownikiem w niemieckiej fabryce śmigieł.
Po powrocie podjął pracę jako architekt przy odbudowie zniszczonych i uszkodzonych budynków mieszkalnych w Warszawie. Przez kolejne lata pracował w największych biurach projektowych budownictwa przemysłowego stolicy jako projektant, główny projektant, kierownik pracowni, konsultant.
Przeszedł na emeryturę w 1979 roku. 
W 1987 uzyskał status twórcy.
Zmarł w roku 1988.

 

Źródła:

Udostępnij na:
Biogram dodano: 24.08.2018 | Aktualizacja: 24.08.2018, 17:23:14 | Wyświetleń od 24.08.2018 r.: 297